No products in the cart.
Yüz Yılın Evi
2018, 75’
Yarı otobiyografik yapısıyla gerçek ile kurguyu iç içe geçiren oyun; yazar, yönetmen ve oyuncu Yeşim Özsoy’un kendi kişisel tarihinden yola çıkarak oluşturduğu hikâyelerin, sahnede video ve müzikle buluşmasıyla vücut buluyor.
Özsoy’un 1919 doğumlu anneannesinin, bugün artık var olmayan ve 1959 yılında yıkılmış bir konak, geçmişi ve çocukluğuna dair anlattığı hikâyeler; belgesel bir dille sahneye taşınırken, yüz yıllık tarihimiz de son derece kişisel ve öznel bir bakış açısıyla izleyiciyle buluşuyor.
*Yüz Yılın Evi, Perili Evler (Haunted Houses) üst başlığıyla ulus kavramı üzerine GalataPerform (Türkiye), The Red House Centre for Culture and Debate (Bulgaristan), Experimental Stage/-1 (Yunanistan), Theater Neumarkt (İsviçre) ve Studio Я / Maxim Gorki Theatre (Almanya) ortaklığında; War or Peace: Crossroads of History 1918-2018 (Savaş veya Barış: Tarihin Kesişmeleri 1918-2018) Festivali kapsamında geliştirilmiş ve Almanya Dışişleri Bakanlığı tarafından da desteklenmiş olan çok uluslu bir prodüksiyonda yer almıştır.
Metin ve Konsept
Yeşim Özsoy, Ferdi Çetin
Yöneten ve Oynayan
Yeşim Özsoy
Dramaturji
Ferdi Çetin
Video ve Film Tasarımı
Melisa Önel
Müzik ve Ses Tasarımı
Kıvanç Sarıkuş
Işık Tasarımı ve Teknik Koordinatör
Ayşe Ayter
Koreografi
Tuğçe Tuna
Proje Asistanı
Nilay Yerebasmaz
Ses ve Işık Kontrol
Hasan Hakan Yılmaz
Belgesel Video Katılımcıları
Yeşim Özsoy, Turan Necdet Özcan
Konak Video Performansçıları
Elif Ongan Tekçe, Sanem Öge, Emir Politi, Yaman Ceri
Görüntü Yönetmeni
Arda Yıldıran
Kamera Asistanları
Hasan Öztaş, Uğurcan Tüzel
Dublaj Sanatçıları
Katayoun Momtaheni, Karin Ataoğlu, Nükhet Akkaya, Elif Ongan Tekçe, Enginay Gültekin, Ayşe Lebriz Berkem, Yeşim Özsoy
“Video, canlı looping, geleneksel Türk müziği ve ses efektlerinin iç içe geçtiği bu yerleştirme; Osmanlı’dan bugüne bir İstanbul konağının dönüşümünü sezgisel bir anlatıyla sahneye taşıyor.” Mark Fisher, Lyndsey Winship, Brian Logan, The Guardian
“Yeşim Özsoy’un tarih dersi bir İstanbul konağı üzerinden anlatılıyor. Mobilyalardan süs eşyalarına kadar her şeyi canlandıran yazar-oyuncu çok katmanlı ve çok yönlü bir anlatı yaratıyor.” Alan Radcliff, The Times
“Metnin ya da sahne plastiğine yansıyan yorum olarak tiyatral hünerin içselleştirilip sindirildiği, böylece estetik somutlayışın yansıyıp yayıldığı övgüye değer bir çalışma.” Sadık Aslankara, Tiyatro Dergisi